Jos Smeets (1958-2025)

Jos was een vriend en oud-collega van me bij de Politieacademie. Hij kwam in Apeldoorn werken omwille van het grote onderzoek De Geschiedenis van de Nederlandse Politie onder de bezielende leiding van Cyrille Fijnaut. Hij wist alles over de politie tijdens de tweede wereldoorlog, over gendarmerieorganisaties en dan in het bijzonder onze Koninklijke Marechaussee. Bekende boeken van zijn hand gingen over de affaire Oss en het leven van de kolonel Van Houten. Hij schreef zoals ik zou willen schrijven.

Mijn oud-collega was bovendien een aimabele man, die echter fel kon zijn als het niet eerlijk ging in de grote-boze-mensenwereld. Een integere vent met het hart op de juiste plek. Ik herinner me zeer goed de avonden in zijn favoriete café Primus, waarbij we niet zelden eindigden bij een goeie Griek om te genieten van de prachtige verhalen. Vertellers als Jos zijn er niet veel meer.

Ik herinner me ook de zware strijd van Jos tegen die @#-kanker, en het herstel. Dat zeker geen gemakkelijke weg was. Hij vroeg dan altijd ook hoe het ging met mijn vrouw die eveneens herstellende is van kanker.

Je zou met pensioen gaan, je viert je verjaardag en kort erop belt je vrouw me ‘Jos is overleden’. Nog steeds niet te bevatten…ouwe Limbo vergeate doan ich dich nummer.

“D’r Jos is neat miear onger os…”